Nú Em ætla ég að G syngja ykkur
A lítið fallegt Am ljóð
um Em ljúfan dreng sem G fallinn er nú B7 frá,
um Em dreng sem átti G sorgir
en A ávallt samt þó Am stóð
Em sperrtur þó að B7 sitthvað gengi Em á.
Í Em kofaskrifli G bjó hann,
sem A lítinn veitti Am yl,
svo Em andvaka á G nóttum oft hann B7 lá.
Þá Em Portúgal hann G teygaði,
það A gerði ekkert Am til,
það Em tókst með honum B7 yl í sig að Em fá.
Þið D þekktuð þennan mann,
þið Em alloft sáuð hann.
drykkjuskap til B7 frægðar sér hann Em vann.
Em Börnum var hann G góður,
en A sum þó hræddust Am hann,
þau Em hæddu hann og G gerðu að honum B7 gys.
Þau Em þekktu ei, litlu G greyin,
A þennan mæta Am mann,
Em margt er það sem B7 börnin fara á Em mis.
Þið D þekktuð þennan mann,
þið Em alloft sáuð hann.
drykkjuskap til B7 frægðar sér hann Em vann.
Em Munið þið að G dæma ei eftir
A útlitinu Am menn,
en Em ýmsum yfir G þessa hluti B7 sést.
En Em til er það að G flagð er undir
A fögru skinni Am enn,
Em fegurðin að B7 innan þykir Em best.
Þið D þekktuð þennan mann,
þið Em alloft sáuð hann.
drykkjuskap til B7 frægðar sér hann Em vann.
Nú Em ljóðið er á G enda
um A þennan sómaAm svein,
Em sem að þráði G brennivín og B7 sæ.
Hann Em liggur nú á G kistubotni
og A lúin hvílir Am bein
í Em öskuhrúgu í B7 VestmannaeyjaEm bæ.
Þið D þekktuð þennan mann,
þið Em alloft sáuð hann.
drykkjuskap til B7 frægðar sér hann Em vann.
Þið D þekktuð þennan mann,
þið Em alloft sáuð hann.
drykkjuskap til B7 frægðar sér hann E vann.
*ATH*
Lína 2 í síðasta erindinu
„sem að þráði brennivín og sæ.“
var upphaflega sungin
„sem að þráði brennivín úr stæ.“
En það var sökum þess að höfundur lagsins var
hálf tannlaus eftir slagsmál og var heldur ekki
alveg eldrú þegar hann var að kenna hljómsveitinni
Logum lagið og textann.
Í þá daga voru menn ekki með tölvur og internet
og algengara var að lög og textar voru bara
kennd mann fram af manni og þá alveg blaðlaust.